en  lt  RU  PL  DE 
na pocatek Spis tresci napisac do nas
O RASIE



Pierwszy sfinks narodził się w miocie zwykłych kotów krótkowłosych w 1966 w Toronto w Kanadzie (nie była to pierwsza bezwłosa mutacja, pod koniec XIX wieku hodowano przez krótki czas rasę zwaną "meksykańskim kotem bezwłosym"). Przez wiele lat hodowcy europejscy i północnoamerykańscy prowadzili selektywną hodowlę bezwłosych kotów i tak powstała rasa, jaką znamy dziś.
Pierwszy sfinks został zarejestrowany przez amerykańskie The Cat Fanciers’ Association (CFA) w lutym 1998. Natychmiast wzbudził one zainteresowanie hodowców, którzy zapragnęli mieć tego rodzaju egzotyczne koty. We wczesnych latach 70. rozpoczęto w Holandii pierwsze programy hodowli nowej rasy. Ścisła współpraca hodowców ze Stanów Zjednoczonych, Kanady i Holandii szybko poszerzyła początkowo niewielki materiał hodowlany. W ostatnim czasie wprowadza się do hodowli sfinksów przede wszystkim europejskie lub amerykańskie koty krótkowłose, gdyż okazało się, że w dalszej perspektywie reksy wywierałyby ujemny wpływ z powodu dziedzicznej skłonności do patologicznych skurczów mięśni.




Ktoś powiedział, że jest to krzyżówka temperamentów dziecka, psa i małpy, a ja się z tym zgadzam.
Skłonne do zabawy i łagodne w sposobie bycia. Bardzo silnie związane z człowiekiem, człowiekiem nocy śpi w łóżku i pod kołdrą. Na swój koci sposób próbuje nawiązać kontakt z właścicielem, a skala dźwięków jaką potrafi z siebie przy tym wydobyć jest bardzo obszerna.
Przy czym nie jest to kot hałaśliwy. Są to charakterystyczne dla sfinksa mruknięcia i miauknięcia o różnej tonacji i częstotliwości. Potrafi wręcz natarczywie domagać się naszej uwagi i pieszczot. Chętnie wyleguje się na kolanach i mruczy przy tym dość głośno. Spokojny i odważny, dzięki czemu nie jest kłopotliwy w podróży i nie stresują go noclegi w obcym miejscu, jeżeli jest z nim tylko jego ukochany opiekun. Trochę gamoniowaty, może poczynić niezłe szkody na półce z niezabezpieczonymi bibelotami.